Κάθε χρόνο, η Συμβουλευτική Επιτροπή Γάλακτος της Καλιφόρνια (California Milk Advisory Board) ξοδεύει 37 εκατομμύρια δολάρια προωθώντας την 'Καμπάνια των Χαρούμενων Αγελάδων' (Happy Cows Campaign). Βγαίνει προς τα έξω η εικόνα ότι το γάλα που πίνουμε και το τυρί που τρώμε προέρχονται από ευτυχισμένες αγελάδες που ζουν σε μεγάλα καταπράσινα λιβάδια και με χαρά μας δίνουν το γάλα τους. Επίσης, υπάρχει η πεποίθηση πως οι αγελάδες φυσιολογικά παράγουν γάλα και πως οι μαστοί της θα εκρήγνυντο εάν δεν τις αρμέγαμε. Επιπλέον, οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως τα γαλακτοκομικά προϊόντα δεν είναι κάτι κακό εφόσον το ζώο δεν πεθαίνει. Όλα αυτά απέχουν πολύ από την αλήθεια. Όπως θα δούμε παρακάτω, οι συνθήκες ζωής μιας αγελάδας γαλακτοβιομηχανίας μόνο ευχάριστες δεν είναι, ενώ η αγελάδα παράγει γάλα αποκλειστικά για να μεγαλώσει τα μοσχαράκια της και για κανένα άλλο λόγο.

Στην πραγματικότητα, πολλά ζώα ταλαιπωρούνται για μια φέτα τυρί στο τοστ μας ή για το γάλα στα δημητριακά μας. H βιομηχανία γάλακτος εκμεταλλεύεται το θηλυκό αναπαραγωγικό σύστημα, κάνοντας ολόκληρη τη ζωή μιας αγελάδας έναν εφιαλτικό κύκλο συνεχούς κακοποίησης. Οι αγελάδες, όπως κάθε θηλαστικό (ανάμεσά τους και ο άνθρωπος) παράγουν γάλα για να ταΐσουν και να θρέψουν τα μικρά τους. Άρα, οι αγελάδες πρέπει να γεννήσουν για να μπορέσουν να παράξουν γάλα. Αλλά για να γεννήσουν, πρέπει πρώτα να μείνουν έγκυες και για να μείνει μια αγελάδα έγκυος, πρέπει να γονιμοποιηθεί. Αυτό λέγεται από την γαλακτοβιομηχανία "τεχνητή γονιμοποίηση".

Η τεχνητή γονιμοποίηση γίνεται συγκρατώντας την αγελάδα με αυτό που είναι γνωστό σαν "σχάρα βιασμού" (rape rack). Η σχάρα βιασμού είναι μία συσκευή βασανισμού που δημιουργήθηκε από το ζωοτόμο Harry Harlow, ιδιαίτερα γνωστό για μία άλλη κατασκευή του, το 'λάκκο της απελπισίας' (pit of despair). Ο Harlow δημιούργησε το λάκκο αυτό για να αναγκάσει μαϊμούδες οι οποίες ήταν στην απομόνωση ολόκληρη την ζωή τους (από εκείνον) να ζευγαρώσουν προκειμένου να μελετήσει πώς θα μεγάλωναν το μωρό τους. Η ταλαιπωρία που υπέστησαν οι μαϊμούδες αυτές σε ολόκληρη τη ζωή τους επηρέασε τις κοινωνικές τους ικανότητες, σε σημείο που όταν οι θηλυκές μαϊμούδες έγιναν μητέρες σκότωσαν ή μερικές φορές μέχρι και έφαγαν τα μικρά τους.

Η ίδια συσκευή χρησιμοποιείται σήμερα για να συγκρατήσει τις θηλυκές αγελάδες για την τεχνητή γονιμοποίηση: η θηλυκή αγελάδα δένεται ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος για το άτομο που θα την καταστήσει έγκυο (μιας και η αγελάδα συχνά προσπαθεί να αντισταθεί). Κατόπιν, το άτομο αυτό εισάγει το χέρι του στον πρωκτό της αγελάδας ώστε να τοποθετήσει σωστά τη μήτρα της και έπειτα εισάγει ένα μεταλλικό εργαλείο μέσα στον κόλπο της. Εάν αυτό συνέβαινε σε έναν άνθρωπο θα ονομαζόταν "βιασμός" (υπάρχει άλλη λέξη για να περιγράψει την πράξη όπου κάποιος σε κρατάει δεμένο/η για να τοποθετήσει με το ζόρι ένα αντικείμενο μέσα στον κόλπο και τον πρωκτό σου που δε θέλεις να βρίσκεται εκεί;), αλλά επειδή συμβαίνει σε μία αγελάδα ονομάζεται "τεχνητή γονιμοποίηση".

Κι έχει και συνέχεια...όταν μία αγελάδα γαλακτοβιομηχανίας γεννάει, δεν έχει χρόνο να δεθεί με το μικρό της. Παίρνουν το μωρό μακριά από εκείνη και δεν ξανασυναντιούνται ποτέ. Αυτό προκαλεί μια αφάνταστη ποσότητα άγχους για τη μητέρα αγελάδα αλλά και για το μοσχαράκι. Με το άρμεγμα ουσιαστικά παίρνουμε το γάλα που η αγελάδα προόριζε για το παιδί της... Και αυτό είναι μια επώδυνη διαδικασία για την αγελάδα, αφού δεν της αρέσει να αρμέγεται. Το να θηλάζεις το μικρό σου είναι μια εντελώς διαφορετική αίσθηση από το να αρμέγεσαι από μία μηχανή μέχρι να στεγνώσεις.

Η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων ενισχύει και την παραγωγή μοσχαρίσιου κρέατος. Το μοσχαρίσιο κρέας είναι ένα είδος κρέατος γνωστό για την τρυφερότητα και τη ντελικάτη γεύση του. Το μοσχαρίσιο κρέας είναι κρέας μωρού μοσχαριού. Τα μισά από τα μοσχαράκια που γεννιούνται είναι αρσενικά και επειδή δεν παράγουν γάλα, 'αξιοποιούνται' για το κρέας τους. Το μοσχαρίσιο κρέας είναι ιδιαίτερα δημοφιλές αφενός επειδή είναι τρυφερό και αφετέρου επειδή έχει συνδεθεί με 'ανώτερο' κοινωνικό status. Ωστόσο, για να γίνει το κρέας του μοσχαριού τόσο τρυφερό δεν αρκεί να σκοτώσουν απλά το μοσχαράκι - πρέπει πρώτα να αποδυναμώσουν το σώμα τους.

Όταν ένα μοσχαράκι χωρίζεται από τη μητέρα του, δένεται σε ένα μικροσκοπικό μεταλλικό, πλαστικό ή ξύλινο κλουβί, ώστε να είναι αδύνατον να κουνηθεί, να περπατήσει, να σταθεί ή να ξαπλώσει βολικά. Αυτό γίνεται για να μην αναπτυχθούν οι μύες του. Τα μοσχαράκια μένουν κλεισμένα μέσα σε αυτό το κλουβί, και είναι συχνά αναγκασμένα να κοιμηθούν πάνω στα ίδια τους τα περιττώματα. Και σα να μην έφτανε μόνο αυτό, τρέφονται με ρευστή τροφή αναμεμιγμένη με χημικά προκειμένου να μη νοσήσουν από ασθένειες που ευδοκιμούν σε αυτές τις ανθυγιεινές συνθήκες!

Τα μοσχαράκια είναι μόλις λίγων μηνών όταν σφάζονται για το αδυνατισμένο, λευκό και τρυφερό τους κρέας. Πολλά άλλα αρσενικά μοσχαράκια στοιβάζονται σε ''μονάδες πάχυνσης'' όπου οι συνθήκες είναι παρόμοιες: αναγκάζονται να τρώνε, να κοιμούνται και να ζούνε τις ζωές τους μέσα στα περιττώματά τους μέχρι να σφαχτούν.

Όσες θηλυκές αγελάδες γεννιούνται, είναι καταδικασμένες, όπως και οι μητέρες τους, σε μια ζωή βίαιων γονιμοποιήσεων, περιορισμού σε πολύ ασύλληπτα μικρό χώρο και έντονου συναισθηματικού άγχους. Όταν η παραγωγικότητα γάλακτος μιας αγελάδας μειωθεί, μεταφέρεται για σφαγή, στριμωγμένη ανάμεσα σε άλλες αγελάδες με την ίδια μοίρα. Προορισμός της να γίνει κρέας σε χάμπουργκερ - το οποίο συνήθως έχει μια όμορφη, μεγάλη φέτα τυριού, να λιώνει από πάνω του - οι αγελάδες επίσης σφάζονται για ένα ένζυμο που βρίσκεται στο στομάχι τους, την πυτιά, η οποία χρησιμοποιείται για την παρασκευή τυριού.

Σκεφτείτε το - κατά τα άλλα γευστικό- χάμπουργκερ με τυρί: το γάλα της αγελάδας (το οποίο θα έδινε ζωή και τροφή στα μοσχαράκια) λιώνει πάνω από τα πεσμένα νεκρά σώματα εκατοντάδων διαφορετικών αγελάδων που πέρασαν την ζωή τους παράγοντας γάλα, ένζυμα και τελικά κρέας τα οποία χρειάζονταν για να φτιαχτεί αυτό χάμπουργκερ. Κάθε αγορά γαλακτοκομικού προϊόντος λοιπόν, είτε είναι γάλα, τυρί, βούτυρο ή οποιοδήποτε άλλο, διαιωνίζει διαδικασίες σαν κι αυτές που περιγράψαμε.

Και όλα αυτά γιατί; Επειδή κατά την διάρκεια της ζωής μας μας έχουν πείσει με διαφημίσεις και κατευθυνόμενες έρευνες ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι αναπόσπαστο μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής, απαραίτητα για την ανάπτυξη προϊόντα που "χτίζουν γερό σώμα". Ακολουθούν τα πραγματικά δεδομένα για το τι κάνουν τα γαλακτοκομικά στο ανθρώπινο σώμα:

Ας δούμε καταρχάς τι γίνεται στη φύση: μπορείτε να σκεφτείτε έστω κι ένα ζώο που να πίνει ακόμα γάλα αφού ενηλικιωθεί; Μπορείτε να σκεφτείτε έστω κι ένα ζώο που πίνει γάλα άλλου είδους εκτός από το δικό του; (υπάρχουν περιπτώσεις όπου π.χ. ένα ορφανό κουτάβι 'υιοθετήθηκε' από μια κατσίκα ή κάποιο άλλο θηλαστικό που πήρε την ευθύνη να το μεγαλώσει και να το θηλάσει, αλλά αυτές είναι σπανιότατες περιπτώσεις που προκύπτουν μόνο από ανάγκη). Κατά κανόνα στη φύση δεν υπάρχει κανένα ζώο που να πίνει γάλα από άλλο ζώο μετά τον απογαλακτισμό του.

Γι' αυτό και θα φαινόταν αστείο αν ένας ενήλικος άνθρωπος θήλαζε ακόμα απ' τη μαμά του, έτσι δεν είναι; Με ποιο τρόπο είναι αποδεκτό να πίνεις ζωικό γάλα και μετά την ενηλικίωση; Πολύ απλά, για να πίνουν οι ενήλικες γάλα και να θεωρείται "φυσιολογικό" πρέπει να πίνουν το γάλα ενός διαφορετικού είδους, φυσικά όχι οποιουδήποτε είδους, αφού κανείς δεν ξοδεύει χρήματα για να πιει γάλα κάστορα ή γάλα γάτας. Για να πιει ένας ενήλικος γάλα χωρίς να γελοιοποιηθεί πρέπει να πιει γάλα από ένα "εγκεκριμένο από την κοινωνία" ζώο όπως η αγελάδα ή η κατσίκα.

Ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη από τέτοιο γάλα. Για την ακρίβεια, οι περισσότεροι άνθρωποι ως ένα βαθμό δεν είναι ανεκτικοί στη λακτόζη. Γι' αυτό και πίνοντας γάλα οι άνθρωποι μπορεί να νιώσουν από μικρή εντερική δυσφορία ή ελαφρά αέρια έως και διάρροια. Τα σώματά μας δεν είναι σχεδιασμένα να χωνεύουν γάλα από μία συγκεκριμένη ηλικία και μετά -και σίγουρα όχι γάλα άλλου είδος. Ο μόνος λόγος που κάποιοι άνθρωποι είναι ανεκτικοί στη λακτόζη είναι επειδή κάποια στιγμή στην ιστορία το ανθρώπινο DNA μεταλλάχτηκε έτσι ώστε οι άνθρωποι να πίνουν γάλα χωρίς πρόβλημα (πιθανότατα για να μπορούν να τραφούν τον χειμώνα που το φαγητό ήταν δυσεύρετο). Σήμερα, είμαστε συνηθισμένοι να αγνοούμε την όποια ενόχληση νιώθουμε απ' το γάλα επειδή αδυνατούμε να συνδυάσουμε το αίσθημα δυσφορίας με κάτι που πιστεύουμε ότι μας κάνει καλό.

Μπορεί το γάλα όντως να έχει ασβέστιο αλλά στην πραγματικότητα το γάλα καταστρέφει τα κόκαλα μας!

Επιπλέον το γάλα είναι και η αιτία για το νούμερο ένα δολοφόνο γυναικών στις ΗΠΑ: τον καρκίνο του μαστού! Οι τρεις κυριότερες αιτίες καρκίνου του μαστού είναι η ζωική πρωτεΐνη, το λίπος και τα οιστρογόνα. Και τα 3 βρίσκονται στα γαλακτοκομικά προϊόντα, ακόμα και τα βιολογικά.

Μια πρωτεΐνη που υπάρχει στο γάλα και έχει θεωρηθεί ύποπτη για την εμφάνιση καρκίνου είναι η καζεΐνη. Η καζεΐνη έχει και μια άλλη επίδραση στον οργανισμό: όταν τα μοσχαράκια πίνουν γάλα, η καζεΐνη τους προκαλεί ένα αίσθημα ευδαιμονίας ώστε να συνεχίσουν να θηλάζουν και να μένουν κοντά στη μαμά τους, παραμένοντας έτσι ασφαλή από θηρευτές. Αν ένα μοσχαράκι θέλει να πίνει γάλα και του αρέσει να πίνει γάλα, θα μεγαλώσει για να γίνει δυνατή ενήλικη αγελάδα. Όταν η καζεΐνη μεταβολίζεται, μετατρέπεται σε καζομορφίνη, η οποία λειτουργεί σαν μια μικρή δόση μορφίνης. Η μορφίνη ως γνωστόν είναι εθιστική, επομένως πίνοντας γάλα (και κυρίως όταν τρώμε τυρί) εθιζόμαστε στα γαλακτοκομικά προϊόντα!

Συμπερασματικά, τα γαλακτοκομικά προϊόντα δεν προσφέρουν τίποτα στην υγεία μας και η παραγωγή τους είναι μια σκληρή και ανελέητη διαδικασία, ακόμα και αν εκτελείται από καλοπροαίρετους κατά τα άλλα κτηνοτρόφους. Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας λόγος να συνεχίσουμε να ενισχύουμε αυτή τη βιομηχανία.

Μετάφραση: Ειρήνη Ζήση - Καλλιόπη Μαύρου
Πηγή: http://www.viralnews.gr/index.php/ygeia-kathimerinotita/item/333-giati-oi-vegans-den-trwne-galaktokomika
Αρχική Πηγή: http://veganrabbit.com/the-issues/torture-and-infanticide-why-dairy-is-bad

Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο κάνε κλικ εδώ και μοιράσου το με τους φίλους σου! Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο κάνε κλικ εδώ και μοιράσου το με τους φίλους σου!

Σχόλια